"ทำไมฉันถึงแบบนี้กับนาย" เหรอ
ฉันทำเพราะ "รู้สึกสงสาร" เหรอ
ฉันรู้ว่าไม่ใช่แบบนั้น ฉันเลยอยาก...
เพราะฉันชอบนายต่างหาก
แล้วนาย...
จะทำยังไงล่ะ
นี่! ชเวจุนอู!
เป็นอะไรหรือเปล่า
ไม่เป็นไรใช่มั้ย
ฉันสบายดี แต่...
เจ้าบอมบีเป็นรอยเลย
บอมบีเหรอ
อย่าบอกนะว่าเป็นชื่อของเจ้านี่
ไม่รู้เลยนะเนี่ย
เข้าใจแล้ว นี่เจ้าบอมบี
ไง บอมบี
ฉันชื่อซูบินนะ
ไม่ ไม่เป็นไร
ทำไมล่ะ
ขอทักทายบอมบีก่อนสิ
ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น
เพื่อนนายไม่ใช่เหรอ
เธอเข้าใจผิด เข้าใจผิดหมดแล้ว
ยูซูบิน เธอชอบเขาใช่มั้ย
ฉันอยากทักทาย
มันไม่ใช่บอมบี
ทำไมถึงทำแบบนั้นไป
เธอบ้าไปแล้วเหรอ ยูซูบิน
ฉันน่าจะพูดอะไรสักอย่าง
พูดอะไรดีล่ะ
คิดสิ ชเวจุนอู
คิด
- แล้ว... - แล้ว...
เอาเลย ชเวจุนอู
ตอบฉันหน่อย
เธอก่อนเลย
อะไรกันวะ
ฉันถูกปฏิเสธเหรอ
เรื่องที่ฉันพูดก่อนหน้านี้...
ฉันล้อเล่นนะ
วันนี้ฉันอารมณ์ไม่ค่อยดี
ฉันพูดอะไรไร้สาระออกมา...
เธอพูดอะไรเนี่ย ยูซูบิน
ฉันโกรธเรื่องที่นายพูด
ฉันเลยอยากเห็นว่านายจะมีปฏิกิริยายังไง
ไปก่อนนะ
นี่เธอจะ...
หนีจากบ้านจริงๆ เหรอ
ฉันคิดว่าฉันได้ยินเธอพูดแบบนั้น...
กับแม่เธอ
ไม่ต้องมาสนใจหรอก
นี่...
ยูซูบิน
ซูบิน...
ชเวจุนอู อะไรกันวะนั่น ปากถูกเย็บไว้เหรอไง
สวัสดีครับ
ใช่แล้ว
การคบกันเป็นเรื่องของเวลา
ถ้าเธอพลาดช่วงเวลานั้นไป มันจะเหมือนเธอเปิดประตูนรก
ช่วงเวลา
พัคยองแบ
เกิดอะไรขึ้นอีกหรือเปล่า
เปล่าครับ
นี่ พัคยองแบ
ระวังยัยเด็กนั่นด้วยนะ
ข้างนอกเธอดูใสๆ ซื่อๆ
แต่ภายในนี่ร้ายกาจ
รู้มั้ย คนที่ซ้อนจักรยานนายมา
คนที่มีแฟนหล่อโคตรๆ !
เฮ้ย!
ซูบิน
อย่าเอาแต่โทษตัวเองเลย
พวกเธอรู้ได้ยังไง
- พวกเธอได้ยิน... - เธอ...
เธอเป็นแบบนี้เพราะทะเลาะกับแม่
แม่ฉัน
ฉันลืมไปเลย
อะไรเหรอ
แม่เธอไม่ได้ตีหัวเธอใช่มั้ย
มันเรียกว่าอะไรนะ
เสียความทรงจำระยะสั้น
นี่ โทรหาแม่เธอเดี๋ยวนี้เลย
เธอควรขอโทษก่อนจะสายเกินไป
ไม่งั้นเดี๋ยวโดนหักเงินค่าขนม แล้วโดนลงโทษเพิ่มอีก
วันนี้ฉันจะไม่กลับบ้าน
อะไรนะ
ไม่กลับจนกว่าแม่จะขอโทษ และยอมทำตามฉัน
ฉันจะไม่กลับบ้าน
มีใครอยากรับฉันไปอยู่มั้ย
บ้านฉันจะปรับปรุงห้องครัวใหม่ ตั้งแต่วันนี้ บ้านเลยเละๆ หน่อย
โทษที
ควอนดาฮิน
มุนชานยอล
เธอคิดว่าโรมีจะทำสอบวัดระดับได้ดีมั้ย
ใช่แล้ว วันนี้นี่นา
เดี๋ยวลองถามเธอดู
ครูซง ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ คุณรับซูบินกลับไปเรียน
ได้โปรดลืมเรื่องที่เธอพูดว่า จะลาออกไปด้วยนะคะ
แต่คุณนายยุนครับ
ผมไม่คิดว่าซูบิน อยากเรียนคลาสผม
ทำไมคุณไม่เคารพการตัดสินใจของเธอครับ
ไม่ค่ะ
เธอจะไปรู้อะไร
เธอทำตัวเป็นคนดี
เธอทำให้ฉันลำบากมากๆ
สวัสดีค่ะ
หนูชื่อโรมี เพื่อนของซูบินค่ะ
จ้ะ สวัสดีจ้ะ
หนูส่งคำตอบให้กับคุณครูแล้วนะคะ
โอเค
ได้เลย
ยูซูบิน ยัยเด็กโง่
ต้องขอบคุณที่ซูบินลาออกจาก คลาสครูซง หนูเลยได้โอกาส
ขอบคุณนะคะ
ซูบินไม่ได้ลาออก
อะไรนะคะ หนูได้ยินมาแบบนั้น
เธอได้ยินผิดแล้วจ้ะ
คนขับของหนูมาแล้ว
สวัสดีค่ะ คุณป้า
จ้ะ สวัสดี
ทำงานหนักเพื่อให้ยัยเด็กนั่น ทำลายทุกอย่างทิ้งเหรอ
บ้าเอ๊ย ยัยเด็กซื่อบื้อ
จริงๆ เลย
จริงๆ เลย ยัยเด็กโง่ บ้าเอ๊ย
ยัยขี้แพ้
เพราะฉันชอบนายต่างหาก
แล้วนาย...
จะทำยังไงล่ะ
ยูซูบินอยากได้ทุกอย่างเลยสินะ
ตลกชะมัด
ยินดีต้อนรับ
ชเวจุนอู นายทำงานที่นี่เหรอ
ใช่
โรแมนติกจังเลย
แล้วนายเตรียมสอบกลางภาคยังไง
ยินดีต้อนรับครับ
หัวข้อมันเหมือนกับที่โรงเรียนเก่านายมั้ย
อยากยืมโน้ตฉันไปอ่านมั้ย
ปกติแล้วฉันไม่เอาให้คนอื่นดูนะ
- แต่นาย... - คือว่า...
มุนชานยอล
ตอนนี้ฉันยุ่งๆ อยู่...
"มุนชานยอล" เหรอ
โทษที
จองดาฮิน ไม่ใช่
ควอนดาฮิน
นี่ค่ะ
ทั้งหมด 13,600 วอนครับ
นี่ครับ
นายล้อฉันเล่นหรือเปล่าเนี่ย
ยุนโซเย
โรมีย่ะ ฮวังโรมี
พูดสิ ฮวังโรมี
เท่าไหร่เหรอจ๊ะ
เดี๋ยวผมสแกนดูให้นะครับ รอเดี๋ยว
โทษทีนะ
7000 วอนครับ
อะไรกัน
นี่เขาไม่รู้จักชื่อฉันเหรอ
เขาบอกว่าเขาชอบฉัน แต่ไม่รู้จักชื่อฉันได้ยังไง
นั่นสิ
ผู้ชายคงเป็นแบบนี้
ชื่อไม่สำคัญกับพวกเขา
แต่ก็นะ เขาแปลกๆ อยู่ดี
โรมี
สอบวัดระดับเป็นยังไงบ้าง
ทำไมมาช้าจัง หนูรอนานเป็นชาติแล้วเนี่ย
โทษที...
เธอลืมน่ะ
ขอบใจ
เธอเป็นเพื่อนของโรมีเหรอ
ฉันเป็นพ่อของโรมีน่ะ
- สวัสดีครับ - ยินดีที่ได้พบนะ
รออะไรล่ะ ไปกันได้แล้ว
โอเค ไว้เจอกันนะ
เพื่อนห้องเดียวกันเหรอ
เด็กดีจัง ทำงานพาร์ตไทม์ด้วย
ทำไมต้องบอกเขาว่าพ่อเป็นใคร
พ่อน่าจะอยู่เงียบๆ
เขาคิดว่าพ่อเป็นคนขับรถด้วยเหรอ
พ่อผิดเองแหละ
พ่อต้องทำยังไง
ช่างมันเถอะ
ได้ โอเคครับ
ผมจะเอาไปส่งทันทีครับ
ยองแบ
ฉันต้องเอาของไปส่งที่โรงเรียนกวดวิชา
ช่วยเฝ้าร้านแทนฉันหน่อยสิ
ผมไปให้ครับ
อะไรนะ
- จะไปให้เหรอ - ครับ
เอานี่
ขอบใจนะ
ให้ตาย เกือบไปแล้ว
จุนอู
แม่มาฮวียองส่งของมาที่นี่อีกเหรอ
อืม
มันเจ๋งเลยใช่มั้ย
ฉันทำงานพาร์ตไทม์ตั้งเยอะ ยังแทบไม่มีเงินพอซื้อเลย
อะไร
นายมีอะไรจะบอกฉันหรือเปล่า
- เรื่องนาฬิกาครูซง... - อ่อ
ขอไม่พูด ฉันไม่อยากยุ่งเรื่องนั้น
ฉันรู้
นายจะไม่บอกใครทั้งนั้น
แม้ว่านายจะเห็นมาฮวียอง...
ขโมยนาฬิกา
แต่นายคงเอาไว้ใช้แกล้งเขาเฉยๆ
นายรอเวลาที่เหมาะสมแล้วค่อยเปิดโปง
ชเวจุนอู...
นายนี่ฉลาดใช้ได้เลย
เกิดอะไรขึ้นจริงๆ
ในวันนั้น
ก่อนที่ฮวียองจะขโมยนาฬิกา
วันนั้นเหรอ
วันนั้น...
วันนั้นครูซงชมฉัน...
ว่าเก่งเลข
มันคงทำให้มาฮวียองประสาทแดกไปเลย...
และทำให้เขาขโมยนาฬิกาครูซง
เขาเคยทำแบบนี้มาก่อนแล้ว
เขาสติแตกไปเลยเวลาเขาโกรธ
ทุกครั้งที่เกิดเรื่องแบบนี้ แม่เขาจะปกปิดให้
ฉันอยากจะมีแม่แบบเขาบ้าง
มาฮวียอง...
ดูท่าฉันจะต้องเปิดเผย...
ว่าจริงๆ แล้วนายเป็นคนยังไง
ฉันต้องทำให้ทุกอย่างถูกต้อง
ยูซูบิน นี่แกบ้าหรือเปล่า จะหนีออกจากบ้านไปแบบนี้เหรอ
แม่บอกให้หนูออกมา ครั้งนี้หนูก็ยอมฟังแม่ไง
จริงเหรอ งั้นก็อยู่ที่นั่นตลอดไปเลยแล้วกัน
โอเค ก็ได้ค่ะ
หนูจะใช้ชีวิตของตัวเอง ตอนนี้หนู 18 แล้ว
ซูบิน ไม่คิดว่าเธอทำเกินไปหน่อยเหรอ
หนูคิดว่าหนูทำได้
แม่ก็ควรใช้ชีวิตของตัวเองเหมือนกัน บาย
ไม่รู้สิ ฉันคุมนิ้วไม่ได้เลย
ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่เลย
รู้สึกดีขึ้นหน่อย
จะไม่ส่งเหรอ
- เดี๋ยวส่งให้! - นี่!
หลอกเล่น
ให้ตายสิ เธอนี่ขี้ขลาดจัง
ถ้าเธอไม่กล้าแม้แต่จะพูดแรงๆ กับแม่
ทำไมถึงหนีออกจากบ้านล่ะ
เธอไม่มีทางเอาชนะแม่ได้หรอก
ดูไพ่ที่ฉันหยิบได้สิ
ครั้งที่แล้ว เธอบอกว่า นั่นเป็นสัญญาณว่าฉันชนะได้
เธอบอกให้ฉันเดินหน้าเต็มตัว
จริงเหรอ
แต่นแต๊น!
พวกเธอมาทำอะไรที่นี่
เธอบอกว่าคืนนี้เรามาค้างกันไม่ได้
ฉันบอกว่าไปค้างบ้านฉันไม่ได้
ฉันขออนุญาตมาแล้ว
ให้ตายสิ เอาจริงเหรอ
บ้านฉันก็หลังแค่นี้
ไม่รู้ๆ
น่าตื่นเต้นจะตาย! ปาร์ตี้ชุดนอน!
เงียบๆ หน่อย
ปาร์ตี้ชุดนอนผีอะไร
จะสอบอยู่แล้วเนี่ย
จริงๆ เลย
จะสอบอยู่แล้ว
- เธอพูดถูก - จริงๆ เลย
พระเจ้า พวกเธอนี่
- นี่! - เอาของฉันมา
นี่ก็ดึกแล้ว และยายฉันอยู่นี่
ดังนั้นเงียบๆ หน่อย
ถ้ายายของเธอขึ้นมาล่ะ
เปิดเพลงหน่อย
เราจะเปิดเพลงเบาๆ โอเคมั้ย
เราต้องเงียบที่สุด โอเคปะ
จัดเลย เอาเลย
ลุกขึ้น ลุกขึ้น
นี่! หยุดนะ!
- หยุดสิ - เบาๆ หน่อย
- หยุดก่อน - ใจเย็นๆ
- เอาล่ะนะ - นี่!
ลุกขึ้นมา!
- จริงๆ นะ นี่ก็ดึกมากๆ แล้ว - เดี๋ยวก็โดนดุเข้าหรอก
- เงียบก่อน - เธอเป็นคนเริ่มนะ
โซเย มาสิ มาเร็ว
โซเย...
เธอยังโกรธอยู่เหรอ
ฉันอยู่หน้าบ้านเธอนะ
ฉันจะรอจนกว่าเธอจะออกมา
เร็วเข้า เด้งเลย
เออ
- เออ - ทำไมไม่เต้นล่ะ
ไม่เป็นไร
- ไม่เป็นไร - จริงๆ นะ
ไปสิ
ไปทำตามที่ต้องการเลย ใช้ชีวิตอย่างที่แกต้องการ
คิดว่าหนูจะไม่กล้าไปเหรอ
ขอบคุณที่ยอมให้หนูใช้ชีวิตตามที่ต้องการ
นี่ไม่ได้จะ...
หนีจากบ้านจริงๆ ใช่มั้ย
ฉันควรส่งไปมั้ยนะ
ทำอะไรอยู่น่ะ
- โอเจ - ครับ
รีบกลับบ้านไปได้แล้ว
ได้ครับ
ทำไมเหรอ
ฉันต้องเอาของไปส่งบ้านมุนชานยอล
ฉันอยากเอาต๊อกบกกีให้นาย ถ้านายยังตื่นอยู่
ต๊อกบกกีร้านเราอร่อยสุดเลย
ไปส่งของเหรอ
ตอนนี้สาวๆ อยู่ที่นั่น
กลุ่มยูซูบิน
ควอนดาฮินสั่งอาหารน่ะ
เธอเป็นอะไรเนี่ย ยูซูบิน
เธอหนีออกจากบ้านจริงๆ เหรอ
ไว้กินต๊อกบกกีเผ็ดวันอื่นแล้วกันนะ
ยูซูบินไปค้างบ้านเพื่อนเหรอ
ยูซูบิน
ไม่ ฉันแน่ใจว่าเดี๋ยวเธอก็กลับบ้าน
แต่เดินกลับบ้านคนเดียว ตอนกลางคืนมันอันตราย
เธออาจค้างที่นั่นก็ได้
ไปส่งเธอกลับบ้าน
ไม่ไป
ปกติคนเขาถือว่าใช่ ใช่แล้วล่ะ
หมายความว่าฉันควรไป
บ้านชานยอลอยู่ไหนเหรอ
ใช่ ชเวจุนอู นี่แหละ
ครั้งนี้ฉันจะตอบเธอให้ได้
ตอบให้ได้
กลับไป
ฉันจะค้างที่บ้านชานยอลกับเพื่อนๆ
บ้านชานยอลเหรอ
ซูบินอยู่ที่บ้านชานยอล
ยูซูบิน...
[เตือนความจำ]
วันนี้ยังทำงานไม่เสร็จครบทุกอย่างเลย
ฉันอยู่หน้าบ้านชานยอลแล้ว
ฉันจะรอเธอนะ
แม้ว่าจะต้องรอถึงเช้าก็ตาม
- ตรงนี้ด้วยค่ะ - ค่ะ ฉันเห็นแล้ว
ลูกสาวที่แม่รักที่สุดในโลก
"ถ้าเธอจบจากมหาลัยบ้านๆ ล่ะ"
"แล้วถ้าเธอโดนดูถูกเพราะแบบนี้ล่ะ"
โซเย เธอจะกลับแล้วเหรอ
ใช่
แม่ฉันมารอรับแล้ว
ไปก่อนนะ
โทษที
เฮ้อ นี่มันมากไปนะ
ฉันคิดว่ายังไงเธอก็กลับบ้าน
แล้วถ้าเธอถามว่าฉันมาทำไมล่ะ
- ♪ ไปทะเลตะวันออกกัน ♪ - ♪ ไปทะเลตะวันออกกัน ♪
บ้าเอ๊ย!
- ไปกันเถอะ! - พระเจ้าช่วย
ใช่ ตอนกลางคืนมันอันตราย
ไปเถอะ ยูซูบิน
- ยูซูบิน - แม่ลูกร่วง! นายทำฉันตกใจนะ ฮวียอง...
ฉันทำเธอตกใจเหรอ
โทษทีนะ
เธอออกมาพอดีเลย กำลังจะส่งข้อความหา
- ทำไมล่ะ - ฉันจะพาเธอไปส่งที่บ้าน
- แม่ขอให้นายมาพาฉันกลับบ้านใช่มั้ย - เปล่าเลย
ฉันได้ยินว่าวันนี้แม่เธอมาโรงเรียน
ฉันเลยคิดว่าเธอน่าจะต่อต้านแม่
ไปกันเถอะ
ไม่เป็นไร
ฉันกลับเองได้
มันอันตราย แถวนั้นก็มืดด้วย
ไปกันเถอะ
ไม่เป็นไรจริงๆ
ไอ้บ้าเอ๊ย
นี่ก็ช่วงสอบ นายคงเครียดอีกแล้ว
มีเรื่องนึงที่ฉันสงสัย
อะไรเหรอ
นายกับชเวจุนอูมีเรื่องอะไรกันเหรอ
ทำไมเหรอ
ก็แบบ...
นายสองคนโดนเรียกไปห้องที่ปรึกษา พร้อมกันเมื่อวันก่อน
แล้วนายสองคนดูแบบ...
ครูที่ปรึกษาอยากรู้ว่า จูนอูเข้ากับโรงเรียนได้มั้ย
ครูยังถามด้วยว่า มีเหตุผลอื่นที่ชเวจุนอูชกฉันมั้ย
คิดว่าฉันปกปิดอะไรอยู่เหรอ
ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น
ฉันทำร้ายความรู้สึกนายเหรอ
ไม่เอาน่า ฉันคิดว่านายโกรธนิดนึงนะ
- เปล่า ฉันไม่ได้โกรธ - พระเจ้า
เธอคงไม่รู้เลย...
ว่าฉันเป็นคนที่แย่แค่ไหนใช่มั้ย
เฮ้อ
อย่าไปโกรธเรื่องไม่เป็นเรื่องเลย เจ้าหนูมาฮวียอง
ฉันไม่ได้โกรธ จริงๆ นะ
จริงเหรอ
ฉันชอบตอนเด็กๆ นะ
ตอนที่ฉันเล่าทุกอย่างให้เธอฟังได้
แล้วที่เธอจะดุฉัน แล้วก็ตีหลังฉัน
อะไรนะ
งั้นฉันก็ควรตีหลังนายแรงๆ สักทีดีมั้ย
ไม่ล่ะ ขอบใจ
ไม่ได้ตีแรงเลย ก็แค่...
ไม่เอาล่ะ
นี่ก็ดึกแล้ว รีบไปกันเถอะ
วิ่งมั้ยล่ะ ดึกแล้วนะ
เธอตามฉันไม่ทันหรอก
นี่
ยูซูบิน
รอฉันด้วย!
บาย!
แม่คะ
หนูกลับมาแล้ว
แม่หนูจะชดใช้ให้นะแม่ ด้วยการสอบกลางภาคให้ดี
หนูจะสอบเลขให้ได้อันดับต้นๆ
ช่วยเชื่อหนูอีกสักครั้งได้มั้ย
ซูบิน ตอนนี้...
ไม่ใช่เวลาที่เรา...
จะทำเป็นเล่นๆ แล้วดูลาดเลาไปก่อน...
ลองผิดลองถูกไปเรื่อยๆ...
แล้วเรียนรู้จากความผิดพลาด...
ลูกอยู่ม. ห้าแล้ว
สำหรับลูก
ควรทำให้ทุกๆ วินาทีเหมือนเป็นช่วงสอบ
ความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ
สามารถฆ่าลูกได้
พระเจ้า ไม่เอาน่า...
แม่คะ
ทำไมมองโลกในแง่ร้ายจัง
อย่าคิดแบบนั้นสิคะ ได้โปรดเชื่อหนูอีกครั้ง
หนูจะทำคะแนนให้ดีนะคะ โอเคมั้ย
หนูจะตั้งใจอ่านหนังสือ
ใช่เลย
วันนี้แม่มาที่โรงเรียนใช่มั้ยค่ะ
พอแม่กลับไป แขนหนูบวม เหมือนแขนมาดงซอกเลย
- อะไรกัน ไร้สาระ - นักแสดงไง มาดงซอก
พี่บ้านผีเรือนไงคะ แม่เคยดูหนังเรื่องนั้นมั้ย
แขนหนูนี่บวมเลย
- ให้ตายสิ! - แม่ตีไหล่ลูก ไม่ใช่แขนสักหน่อย
ไม่ค่ะ ตรงนี้ต่างหาก
นี่ แขนมาดงซอก...
โอ๊ย! เจ็บมากๆ เลย
เจ็บมากๆ!
เจ็บปวดฝุดๆ!
หนูจะไปอ่านหนังสือแล้วนะ
ไปอ่านหนังสือแล้ว!
ฝันดีค่ะ!
แกไปไหนมา
ผมออกไปเดินเล่นมาหน่อย เพราะว่าอึดอัดน่ะครับ
แกทำแบบนี้เพราะแกไม่มีสมาธิ
อีดอัด และก็เกาไปทั่ว
ผมขึ้นข้างบนแล้วนะครับ
ครูประจำชั้นแก...
กลับมาสอนไม่ได้ เพราะต้องเข้าโรงพยาบาลอีกแล้ว
พ่อรู้ได้ยังไงครับ
ครูผู้ช่วยเข้ารับตำแหน่งแทนแล้ว
แม่...
อีกแล้วเหรอครับ
ถึงฤดูกาลสอบแล้ว
นั่งลงเลย
ลูกอาจไม่ได้เจอยูซูบินอีกต่อไป...
ถ้าลูกออกไปแบบนั้นอีก
รักลูกนะจ๊ะ
เธอไม่ได้หนีออกจากบ้านจริงๆ ใช่มั้ย
เขาส่งมาแค่ข้อความเดียว เขาจะทำอะไรเนี่ย
ถ้านายเป็นห่วงก็ควรถามมากกว่านี้มั้ย
แต่ก็นั่นแหละ นายจะมาห่วงฉันทำไม
ฉันแน่ใจว่านายแค่เบื่อ
ยูซูบิน ทำไมเธอถึงพูดแบบนั้นไป
จริงๆ นะ
ทั้งวันนี้มีแต่เรื่องน่าขายหน้า พระเจ้า
และก็...
ฉันไม่ใช่แฟนมาฮวียอง
โกหก
ขี้โกหก....
ยูซูบิน
เรื่องที่ฉันพูดก่อนหน้านี้......
ฉันล้อเล่นนะ
วันนี้ฉันอารมณ์ไม่ค่อยดี
ฉันพูดอะไรไร้สาระออกมา...
ฉันโกรธเรื่องที่นายพูด
ฉันเลยอยากเห็นว่านายจะมีปฏิกิริยายังไง
โกหกจริงหรือเปล่า
ไง จุนอู
- อรุณสวัสดิ์ - ไง จองโอเจ
โอเจ!
- ไง - สวัสดี
กินข้าวเช้ายัง
กินแล้ว
ฉันทำสลัดทูน่ามา ชอบทูน่ามั้ย
ไง
สวัสดี ชเวจุนอู
ไง
เอ่อ...
ทำไมเมื่อคืนไม่ตอบข้อความฉัน
ก็...เอ่อ...
ฉันอ่าน...
ข้อความ แต่...
นี่ ยูซูบิน!
ไงจ๊ะ
ไม่มีอะไร
ดูท่าบอมบีอาการดีขึ้นแล้วนะ
บอม...บอมบีคืออะไร
มันคือ...
จักรยานของชเวจุนอู...
มันเป็นความลับ...
นี่สนิทกันขนาดบอกชื่อจักรยานแล้วเหรอ
นี่มันเรื่องอะไรกัน
ไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะ
ไปกันเถอะ โอเค
ไปกันเถอะ
ดูเขา
หน้าชเวจุนอูแดงทุกครั้งที่เห็นฉัน
น่ารักจัง
ไม่ใช่เธอเหรอ
แต่เป็นยัยนั่นเหรอ
โรมี
เมื่อวานทำสอบวัดระดับได้มั้ย
ได้แน่นอน
แม่เธอมาที่โรงเรียนกวดวิชาเมื่อวาน
แม่ดูโกรธมากๆ เพราะเธอเลย
ใช่
ยุนโซเย เมื่อคืนเธอกลับไปตอนไหนน่ะ
โทษที
แม่ฉันแวะมารับน่ะ
- โทษที - พวกคนทรยศ
ปล่อยให้ฉันกับดาฮินรับเคราะห์
เราไม่ได้อ่านหนังสือเลย
เธอกลับบ้านด้วยหรือเปล่า
ใช่
เอาไปที่ห้องเรียน แล้วไปเอาชีตจากห้องพักครู
โอเค
เปลี่ยนที่นั่งกลับไปเป็นแบบเดิมด้วย
ฉันพูดไว้ชัดเจนแล้ว...
พระเจ้า
เอาละ
อรุณสวัสดิ์ ทุกคน
มาเริ่มเรียน...
ทำไมที่นั่งเป็นแบบนี้
ครูครับ เราจะนั่งกันแบบนี้
ทุกคนต้องการแบบนี้
ทุกคนเลยเหรอ
พวกเธอโหวตกันเหรอ
เปล่าครับ
ทุกคนบอกว่าการนั่งแบบนี้ ดีสำหรับการเตรียมสอบ
ใช่แล้ว
ผมชอบแบบนี้
- หนูด้วยค่ะ - ใช่แล้วครับ
ดีแต่กับพวกแกน่ะสิ
เป็นเอกฉันท์มั้ย
ไม่มีใครคัดค้านเลยเหรอ
ผมไม่ชอบครับ
โอเค
ผมก็เหมือนกันครับ
หนูด้วยค่ะ
หนูไม่...
โอเค ถ้างั้น
เราทำแบบนี้ดีมั้ย
นี่มันอะไรเนี่ย
พระเจ้า
ให้ตายสิ
บ้าเอ๊ย
ห้องสามอีกแล้วใช่มั้ย
โอเค คนที่เห็นด้วยกับหัวหน้าห้อง นั่งข้างหน้าเลย
ส่วนคนที่เหลือ นั่งที่ไหนก็ได้
เริ่มได้
โอเคค่ะ!
- ไปเถอะ โอเจ - ใครอยากนั่งตรงนี้
- ดาฮิน โอเจ
ยูซูบิน ยุนโซเย ใครอยากนั่งกับฉันบ้าง
ฉันเอง
ชเวจุนอู
โรมี แล้วที่เธอล่ะ
อึนจิน นั่งนี่เลย
ไปนั่งตรงนั้น
โอเค
แต่โรมี ฉันไม่ชอบ...
นั่งข้างหน้าจริงๆนะ
เฮ้ย พิลซัง อย่าไป
ว้าว พิลซัง
พิลซังของเราเปลี่ยนไป มานั่งข้างหน้าเหรอ
ยินดีต้อนรับ
โอเค เรียบร้อยแล้วใช่มั้ย
ครูครับ
ผมว่าแบบนี้มันจะทำให้ไม่มีสมาธิเรียนนะครับ
ทำไมล่ะ ก็ดีออก
พิลซังก็กระตือรือร้นอยากเรียน แล้วมานั่งข้างหน้า
ดีมั้ยล่ะ
ดีค่ะ!
ดีมากเลยค่ะ!
เห็นมั้ย มันขึ้นอยู่กับมุมมองของเธอ
ฮวียอง เธอต้องผ่อนคลายบ้างนะ
ผ่อนคลาย
เจ้าโอฮันคยอลนั่น
ครูใหม่ทำแบบนั้นตลอดเพื่อประกาศศักดา
น่ารำคาญชะมัด
ทำไมครูประจำชั้นเรา ถึงต้องเจ็บตัวอีกแล้ว
เขาควรจะดื่มแต่พอดี
ยังไงก็ตาม ครูโอเป็นครูประจำชั้นของเราแล้ว
เราต้องฟังเขา
โอฮันคยอลยึดอำนาจแล้ว
เขามีประวัตินักเรียนอยู่ในกำมือ
นายต้องประหลาดใจ ลองดูใกล้ๆ สิ
เออ
ฉันทำงานพาร์ตไทม์แทบตายกว่าจะซื้อได้
- โคตรเท่เลยเนอะ - ขอลองหน่อย
อย่าแตะดิ พวกนายห้ามแตะเว้ย
ดูดิ โคตรเท่เลย
ว้าว มาฮวียอง
อ่านหนังสือเตรียมสอบหนักเลยสินะ
ทำเมินด้วยว่ะ
คอยดูนะ มาฮวียอง
ฉันจะแย่งที่หนึ่งจากนายให้ได้
ไอ้เวรโจซังฮุนนั่น ไอ้ขี้อวดเอ๊ย
อย่าไปสนใจเขา
ดูนี่ อย่างที่เห็น ความยาวของ เส้นทะแยงมุมทั้งสอง
คือห้าและแปด แล้วเราทำยังไงต่อ
ตรงนี้ต้องเป็นห้า
และตรงนี้ต้องเป็นแปด
โอเค มุมของเส้นทะแยงคือ 60 องศา
หาพื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมเอ บี ซี และดี
- มาดูกัน - ดูพวกเขาสิ
หวานกันน้ำตาลเรียกพี่
เอ บี ซี และดี...
พื้นที่ก็คือ...
ชเวจุนอูดูท่าจะชอบนะ
ลือกันว่าเขาจ้องฮวังโรมีตลอดเวลา
คงจะจริงแหละ
พวกผู้ชายก็เหมือนๆ กันหมด
- ยกเว้นโอเจของฉัน - 20 คูณสแควร์รูท 3
แล้ว...
นี่เป็นครั้งแรกที่โรมียิ้มกว้างขนาดนั้นใช่มั้ย
แปลกใหม่ไม่เคยเห็น
ไม่ต้องบอกก็รู้
ฮวังโรมี ราชินีน้ำแข็ง ยิ้มจนปากแทบฉีก
ตั้งใจเรียน เดี๋ยวจะสอบแล้ว
ชเวจุนอู
นายชอบเธอขนาดนั้นเลยเหรอ
ยูซูบิน
ทำไมต้องพูดแบบนั้นไป
ทำไม ทำไม!
ยูพิลซัง เลิกเล่นได้แล้ว
ครับ
เธอหลับไปเหรอ
เจ็บหรือเปล่า
เธอโอเคหรือเปล่า
อือ
ทำไมถึงรู้สึกว่าพื้นที่ใน ความดูแลของเราเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
อีกีแทเป็นคนกำหนดว่าใครดูแลตรงไหน
น่าจะเป็นเพราะฉัน
อาจจะ
ยอมๆ ไปเถอะ
ครูเลขกลัวมาฮวียองหัวหดเลย
โจซังฮุนคือนักเรียนคนโปรดของเขา
แต่ต้องมาเจอกันโดยไม่ให้ฮวียองรู้
เพราะเขาขี้อิจฉา
เธอรู้อยู่แล้ว
เอามาให้ฉัน เดี๋ยวเข้าไปเอง
ฮวียอง เดี๋ยวฉันทำให้ นายไปอ่านหนังสือเถอะ
ขอบใจ
ขอบใจนะ
ไม่มีปัญหา
โทษทีครับ รุ่นพี่มาฮวียองอยู่ไหนเหรอ
ฮวียองเหรอ
ทำไมเหรอ
ฮวียอง ครูเลขให้นายไปที่ห้องพักครูเลข
ซังฮุน ครูว่าแล้ว
ครูสอนเธอแค่อย่างเดียว แต่เธอเรียนรู้ไป 10 อย่าง
นั่นคือเหตุผลที่ครูชอบเธอ
ไม่เอาน่า
ผมรู้ว่านักเรียนโปรดของครูคือมาฮวียอง
เธอนั่นแหละคนโปรดของครู
ทำไมถึงไม่รู้ล่ะ
นั่นคือเหตุผลที่ครูบอกให้ เธอเปลี่ยนไปเรียนสายวิทย์
แล้วเธอจะได้เป็นอันดับหนึ่งง่ายๆ เลย
เธอเป็นอัจฉริยะด้านเลข
แบบนั้นจะง่ายกว่าสำหรับเธอนะ
- ครูครับ - ว่าไง
ผมจะเขี่ยมาฮวียอง ให้ตกจากบัลลังก์ให้ได้
เธอล้อเล่นใช่มั้ย
ผมเปล่านะ ผมจริงจัง
ครูไม่รู้หรอกว่ามันสนุกแค่ไหน...
ที่ค่อยๆ เหยียบย่ำฮวียอง
ให้ตายสิ ครูพูดแบบนี้เพราะเป็นห่วงนะ
ฮวียอง
ครูบอกว่าอยากพบผม
ครูเหรอ
เปล่านะ
ถ้าครูอยากพบเธอ ครูก็ส่งข้อความหาแล้ว
ฉันแก้โจทย์เลขไม่ได้ เลยมาถามครูน่ะ
นายแก้ได้แล้วใช่มั้ย
นายนี่มันตัวท็อปของจริง
อิจฉาจริมๆ
พูดจาดีๆ หน่อย
ขอโทษที่มากวนครับ
อืม
เธอนั่นแหละคนโปรดของครู
ทำไมถึงไม่รู้ล่ะ
- ครูครับ - ว่าไง
ผมจะเขี่ยมาฮวียอง ให้ตกจากบัลลังก์ให้ได้
ครูไม่รู้หรอกว่ามันสนุกแค่ไหน...
ที่ค่อยๆ เหยียบย่ำฮวียอง
คอยดูนะ มาฮวียอง
ฉันจะแย่งที่หนึ่งจากนายให้ได้
นายรู้สึกเหมือนหัวใจจะระเบิดใช่มั้ย
ความอิจฉา
ความกังวล
นั่นคือปัญหาของนายสินะ
เมื่อมีคนทำกวนใจนาย
นายก็จะกำจัดสิ่งที่พวกเขารักมากที่สุดไป
เพื่อให้นายรู้สึกสบายใจ
นายพูดเรื่องอะไร ชเวจุนอู
แค่เล่นแกล้งกันเฉยๆ
แกล้งเหรอ
แล้วที่ขโมยนาฬิกาครูซงล่ะ เป็นการแกล้งด้วยหรือเปล่า
การป้ายสีฉัน
วางแผนให้ฉันโดนไล่ออก
แบบนั้นเรียกว่าเล่นแกล้งด้วยมั้ย
ไอ้บ้าเอ๊ย นายคิดไปเองทั้งนั้น
รู้มั้ยว่าทำไมนายถึงทำแบบนั้น
เป็นเพราะ...
นายคิดถึงแต่ตัวเอง
นายดูถูกทุกๆ คน
และเมื่อคนที่นายดูถูกกวนประสาทนาย
นายก็ปล่อยไปไม่ได้
ชเวจุนอู มโนเก่งนะเนี่ย
แล้วไง
นายวางแผนจะทำอะไร
นายปล่อยข่าวลือเพื่อสร้างจุดอ่อน ด้วยเรื่องที่มโนขึ้นมาเอง แล้วไงต่อ
นายคิดว่าจะทำให้ฉันขายหน้าได้เหรอ
ไม่หรอก
ฉันจะทำให้นายรู้สึกผิด
ต่อคนที่นายดูถูกพวกเขาไว้
ไอ้ขยะน่าสมเพช...
ฮวี...
ฉันเรียกเขามาเอง
นายต้องเอาไปยัดไว้ด้วยใช่มั้ย
เหมือนที่นายยัด
นาฬิกาครูซงให้ในล็อกเกอร์ฉัน
ไอ้เปรต...
เฮ้อ สอบ
ถึงเวลาที่ฉันจะอยากอาหารอีกแล้ว
ฉันรู้สึกไม่ดีเลย
ฉันด้วย
ยูซูบิน!
เธอทำให้ฉันไม่ผ่านสอบวัดระดับใช่มั้ย
อะไรนะ
อะไรนะ เธอสอบไม่ผ่านเหรอ
เธอไม่เห็นเหรอว่า ฉันบอกกับครูซงว่าจะเลิกเรียน
งั้นก็ฝีมือแม่เธอสินะ
แม่เธอบอกว่า เธอไม่ได้ลาออกจากคลาสครูซง
โรมี
ทะเลาะกันเหรอ
ไม่คิดว่าเธอล้ำเส้นไปหน่อยเหรอ
แล้วทำไมฉันถึงสอบไม่ผ่านล่ะ
เธอผ่าน แต่ทำไมฉันถึงไม่ผ่านล่ะ
- บางทีเธออาจทำไม่ได้ก็ได้ - ทำไมเป็นงั้นล่ะ
นี่ หยุดนะ
ทะเลาะกันทำไม
- หยุดทะเลาะกัน - ถอยไป จองโอเจ
- หลบไป - โอเจ เดี๋ยวเจ็บตัวหรอก
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ทำไมฉันถึงสอบไม่ผ่าน
โอ๊ย เวียนหัวจัง
อะไรน่ะ
ให้ตายสิ ตอแหลได้โล่มาก
นี่! ซูบิน นี่! ซูบิน
นี่!
วางเธอลงเลย
ซูบิน!
พยายามเข้าใจหน่อย
เธอก็รู้ว่าโรมีเป็นไง
บ้าเอ๊ย ฉันรู้ว่าโรมีต้องทำแบบนี้
ทำข้อสอบไม่ได้เองแท้ๆ
ฉันเป็นบ้าอะไรไปเนี่ย
- ฉันเป็นอะไรไป - เฮ้...
เป็นอะไรไป เธอรับมือได้ดีออก
ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราเห็นนางทำตัวแบบนี้
ฉันเสียใจจัง
เสียใจอะไร
ลาออกจากคลาสครูซงเหรอ
เปล่า
ที่ทะเลาะกับแม่เหรอ
ไม่รู้สิ ฉันมีเรื่องเต็มไปหมดเลย
ฉันไม่เรื่องเต็มหัวไปหมด
สู้ๆ นะ
[ประวัตินักเรียน - มาฮวียอง]
[รางวัลและเกียรติคุณ]
เพราะคนที่สั่งอีกีแท..
คือมาฮวียอง
[ครูคิม ห้อง 3]
สวัสดีครับ คุณนายคิม โอฮันคยอลนะครับ
ผมขอโทษที่โทรหาคุณเรื่อยๆ
ผมแค่สงสัยว่าครูคิม...
ยังไม่สามารถคุยโทรศัพท์ได้เหรอ
เขายังป่วยหนักใช่มั้ยครับ
ผมอยากถามเรื่องนักเรียนในชั้นเรียนหน่อย
เขา...
ฮัลโหล
ครับ ไว้ผมโทรหาทีหลัง ขอบคุณครับ
[ประวัตินักเรียน - ชเวจุนอู]
[รางวัลและเกียรติคุณ]
ถ้ามาฮวียองมาเร็ว นี่ก็ถือว่าเป็นฤดูกาลสอบเต็มตัวแล้ว
รู้สึกเหมือนขาดอากาศหายใจ
ไง
ฉันจดทุกอย่างที่เธอต้องจำไว้แล้ว
นายทำเสร็จหมดแล้วเหรอ
เอามาให้ตอนนายอ่านเสร็จแล้วก็ได้
ฉันมีเล่มนึงแล้ว
ฉันทำให้เธออีกเล่ม ตอนฉันจดของฉันเอง
เพื่อเอามาให้เธอ
จริงเหรอ
- โซเย - ว่าไง
มาทำคะแนนให้ดีกันเถอะ
- ขอบใจนะ กีแท - เดี๋ยวนะ
ดูอะไรกันน่ะ
ยูพิลซัง
ฉันไม่มีสมาธิเพราะนาย
โทษที
สวัสดีครับ
แม่ครับ
จุนอู
แม่ ทำไม...
อะไรเหรอ
ทำไมแม่ถึงใส่...
พรุ่งนี้ลูกจะเริ่มสอบแล้ว
แม่อยากให้ลูกตั้งใจอ่านหนังสือเตรียมสอบ
แม่นายจะมาเข้ากะแทน
แม่นายมาตื้อหัวหน้าตั้งสามชั่วโมง
ลูกต้องทำเกรดให้ดีขึ้นในครั้งนี้
ลูกต้องทำคะแนนให้ได้ดี เพื่อเอาไปตบหน้าพวกเด็กเกเร
ใช่เลย
ได้เลยค่ะ
แล้วงานที่ร้านอาหารล่ะครับ
แม่ลางานมาสองสามวัน
จุนอู ลูกควรกลับบ้านไปอ่านหนังสือได้แล้ว
ไม่นะ
ลูกไปลงเรียนกวดวิชามั้ย
ใช่ ใช่แล้ว
มีโรงเรียนเฉพาะทาง ที่จะช่วยให้ลูกเตรียมสอบกางภาคมั้ย
ไปกันเถอะ ไปที่รร. กวดวิชาดูกัน
คุณแม่คะ
ถึงเวลางานแล้วนะคะ
งั้นลูกกลับบ้านไปอ่านหนังสือก่อนนะ
ไปเร็ว ไป
ไป ไป
ไป...
เอาละ ไปได้แล้ว
ฉันทำอะไรก่อนดี
- เรามาลองกันอีกครั้งมั้ยคะ - ได้เลย
- มาทบทวนอีกครั้ง - ได้เลย
พระเจ้า แม่นี่เหลือเกินจริงๆ
"ยูซูบิน"
"โชคดีนะ"
[ยูซูบิน โชคดีนะ]
กินโสมแดงหน่อยสิ
ลูกสัญญาแล้วนะ...
ว่าลูกจะเอาเกรดเอบวกวิชาเลขมาให้ได้
มีสมาธิอยู่สินะ
พระเจ้า เลข...
เอบวก
ตรวจคำตอบก่อนส่งกระดาษคำตอบนะ
คนที่อยู่แถวหลังสุด เก็บกระดาษคำตอบด้วย
ฮวียอง เธอทำอะไรน่ะ
แป๊บเดียวครับ
- ฉันต้อง... - บอกให้รอไง
เราต้องเก็บกระดาษคำตอบแล้ว
ขอเวลาเดี๋ยวครับ
ฮวียอง เธอทำอะไรน่ะ
ขอเวลาสักครู่ครับ ครู...
[มาฮวียอง เลข]
ให้ตายสิ บอกให้รอไง
พ่อ
ฉันบอกแกไงว่าจะฆ่าแก ถ้าสอบไม่ได้ที่หนึ่ง
ฮวียอง
แกเผลอหลับไปได้ไง
แกคิดว่าจะได้ที่หนึ่งมั้ย ถ้ามัวแต่หลับแบบนี้
ฮวียองอ่านหนังสือหนักอยู่นะคะ
เขาแค่พักนิดนึง
ไอ้พวกคนน่าสมเพช
ฉัน...
ฉันทำงานอย่างหนัก เพื่อให้พวกแกมีชีวิตสุขสบาย
แต่แกกลับกล้าดียังไง มาหลับไปสบายๆ แบบนี้
ข้างนอกประตูนั่น...
มีคนเป็นพันที่รอคอยโอกาส...
ที่จะฉกชิงของๆ แก
แกจะตั้งสติอ่านหนังสือมั้ย
ถ้าแกไม่ได้ที่หนึ่งขึ้นมา
ฉันจะไล่แกสองคนออกจากบ้านตัวเปล่า
ฮวียอง
ไม่ อย่าเกา
อย่าเกา หยุดนะ
หยุดนะ
ฉันต้องทำสอบเลขให้ดี
ฉันสัญญากับแม่ไว้
ฉันต้องพิสูจน์ตัวเองให้แม่เห็น
เธอเป็นอะไรไป ซูบิน
ตั้งสติได้แล้ว
ซูบิน
ไม่สบายหรือเปล่าจ๊ะ
ครูคะ ขอหนูไปห้องพยาบาลได้มั้ยคะ
ห้องพยาบาลเหรอ
ไปกันเถอะ ซูบิน
- ซูบิน ทำไงดี - ตายแล้ว
เงียบก่อน สอบอยู่นะ
นั่งลง
ซูบินจ๊ะ
ครูครับ ผมจะแบกเธอไปเอง
เอานี่จ๊ะ
โอเค
เงียบก่อนนะ ทำข้อสอบต่อไป
ครูคะ ฝากด้วยค่ะ
โอเค เงียบก่อน ทำข้อสอบไป
ข้อสอบฉัน...
ครูครับ แล้วข้อสอบของซูบิน เธอน่าจะยังทำไม่เสร็จ
ครูรู้ เรายังมีเวลาเหลืออีก 20 นาที
ให้เธอทำต่อที่ห้องพยาบาลได้มั้ยครับ
ผมได้ยินว่าเคยได้รับอนุญาตอยู่
ทำแบบนั้นได้ เดี๋ยวครูไปเอาข้อสอบเธอก่อน
- เธอไปก่อนเลย - ได้ครับ
ไม่ต้องห่วงนะ พอได้กินยาเดี๋ยวเธอก็ดีขึ้น
เธอจะได้ทำข้อสอบ
อุ่นจัง
หลังของชเวจุนอู
ไม่คิดว่าจะอุ่นขนาดนี้ แต่ก็อุ่นมากเลย
ขอโทษนะครับ
ซูบิน
เป็นอะไรเหรอจ๊ะ
ป่วยเหรอ
ไหนดูหน่อย
เดี๋ยวนะ
น่าจะปวดท้องเฉียบพลัน
เดี๋ยวก่อนนะ
จุนอู รีบไปทำต่อให้เสร็จ
ผมไม่ต้องทำก็ได้ครับ
เธอไม่ใช่นักเรียนหรือไง
ทำเสร็จหรือยัง
กระดาษคำตอบจุนอู
กระดาษคำตอบซูบิน
ครูจะเอาไปให้ครูเลขนะ อยู่ตรงนี้กันก่อนนะ
รู้สึกดีขึ้นมั้ย
อือ
ขอบใจนะ
นายเสียเวลาสอบไปเพราะฉันเลย
โทษทีนะ
ไม่เป็นไร
ยังไงฉันก็ทำข้อหลังๆ ไม่ได้อยู่ดี
นายไปเลยก็ได้นะ ฉันอยู่ได้
ฉันจะรอจนกว่าครูพยาบาลจะมา
อึดอัดเหรอ
ฉันไปก็ได้นะ
นี่ มือนาย
ได้แผลมาเมื่อกี้เหรอ
ไม่รู้ตัวเลย
นายน่าจะให้พยาบาลทำแผลนะ
เดี๋ยวติดเชื้อเอา
ไม่เป็นไรหรอก
ทำแผลก่อนค่อยไป
เหรอ
อืม...
เรื่องที่ฉันพูดไปเมื่อวันก่อน
เรื่องไหน
ตอนบอมบี...
ตอนจักรยานนายพัง
ฉันหมายถึง...
สิ่งที่ฉันพูดก่อนมันจะพัง...
ลืมไปเถอะ
ฉันก็ด้วย
อะไรนะ
ฉันก็กะจะพูดตอนนั้นเหมือนกัน
เออเนอะ
ฉันรู้ว่านายจะพูดอะไร
อะไรเหรอ
ฉันจะเอาน้ำหน่อย
- เดี๋ยวฉันไปเอาให้ - ไม่...
ไม่เป็นไร
งั้น...
แค่...
อย่า...
อย่ารู้สึกแย่...
นายจะ...
ลืม...
ทุกอย่างไปก็ได้
ฉันชอบเธอ
ฉันชอบเธอ...
เหมือนกัน
ฉันชอบเธอนะ
[สู้สุดใจ วัย 18]
ครูคะ เด็กที่แบกซูบินมา หน้าดูคุ้นๆ อยู่นะคะ
- เขาคือคนที่ถูกบังคับ... - ย้ายมาตามปกติครับ...
ทำไมเขาถึงแบกแกไป ทำไมถึงไปคลุกคลีกับเขาอยู่เรื่อย
อย่าอยู่ใกล้ๆ เขา
คำตอบที่ถูกต้องคือข้อสอง
แค่คำถามเดียว ไม่ต้องคิดมากหรอก
ครูจะไปรู้อะไร
ฉันลองคิดๆ ดูแล้ว
ฉันรับรักนายก็ได้นะ
คบกันเถอะนะ
เป่า ยิง ฉุบ!
ยูซูบิน เธอเหมือนกับเม็ดถั่ว
เม็ดน้อยๆ
ยูซูบิน
สวัสดีครับ ผมชเวจุนอู
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย